رمز خوشبختی..

رمز خوشبختی..

 
 
رمز خوشبختی انسان
 
 
چیزی نیست جز 
 
 
” مهربانی “

حسین جانم

حسین جانم

 
حسین جانم!
 
دست من گیر
 
که این دست همان است
 
که من سال ها 
 
از غم هجران تو بر سر زده ام 

دستانم را بگیر….

دستانم را بگیر….

 
 
 
خداوندا …
 
 
دقیق یادم نیست آخرین بار کی خود را پیدا کردم …
 
 
اما خوب یادم هست هرگاه که گم شدم ، 
 
 
دستم در دست تو نبود …

کوفی بودن یعنی…

کوفی بودن یعنی…

 
کوفی بودن یعنی ، 
 
امام رو دوست داشتن ولی در امتحان و فتنه ی 
 
” زر و زور و تزویر ” رد شدن …
 
کوفی بودن یعنی 
 
منفعت کوتاه مدتی رو فدای مصلحتی بسیار بزرگتر کردن …
 
کوفی بودن یعنی 
 
اینکه روز اول تشنه و راه گم کرده به امام رسیدن و 
 
سخاوتمندانه سیراب شدن ولی آب رو 
 
بر همون امام و خانواده اش بستن …
 
کوفی بودن یعنی 
 
دوازده هزار دعوتنامه نوشتن ، 
 
ولی سی هزار نفر سرباز  رو برای  
 
محاصره کردن او گسیل داشتن …
 
کوفی بودن یعنی 
 
حرف زدن و پای حرفت نموندن؛  
 
شعار دادن ولی عمل نکردن ؛ 
 
عهد بستن ولی پیمان شکستن …
 
کوفی بودن یعنی 
 
بهترین انسان روی زمین رو دعوت کردن 
 
ولی در کنار بدترین و شقی ترین انسانها ایستادن …
 
کوفی بودن یعنی 
 
قلباً با امام بودن ولی شمشیر بر علیه امام کشیدن …
 
 
کوفی بودن یعنی …

رهایم نکن…..

رهایم نکن…..

 
خدای من
 
 
نه آن قدر پاکم که کمکم کنی  
 
و نه آن قدر بدم که رهایم کنی
 
میان این دو گمم. 
 
هم خود را و هم تو را آزار میدهم
 
هر چه قدر تلاش کردم  
 
نتوانستم آنی باشم که تو خواستی
 
و هرگز دوست ندارم آنی باشم که تو رهایم کنی
 
 آنقدر بی تو تنها هستم که 
 
بی تو یعنی “هیچ” یعنی “پوچ”
 
 
خدایا هیچ وقت رهـــایم نکن . . .

پلِ قدیمی

پلِ قدیمی

 
 
 
زندگی…
 
 
 
زندگی مثل یه پل قدیمیه 
 
به این فکر نکن که اگه تنها بری زودتر میرسی به این فکر
 
کن که یکی باشه که وقتی داشتی می افتادی دستتو بگیره…..

حسینی شدن ..

 حسینی شدن ..
 
 
انگار برای 
 
حسینی شدن ما
 
 
راهی جز بی حسین شدن زینب نبود

خورشید درخشان

خورشید درخشان

 
حسین علیه السلام 
 
همچون خورشیدی، 
 
قرنهاست که هر روز می درخشد و تازگی دارد …
 
افسوس از چشمهایی که تنها ده روز از سال ، 
 
از نورش بهره می برند  …

امام گذشته

امام گذشته

 
 
زمانه ی عجیبی است!
 
برخی مردمان امام گذشته راعاشقند، نه امام حاضر را!
 
میدانی چرا؟!
 
امام ِگذشته را هرگونه بخواهند تفسیرمی کنند،
 
اما امام ِحاضر را باید فرمان ببرند.
 
وکوفیان عاشورا را اینگونه رقم زدند …